Fransa Bisiklet Turu

Ebedi İkinci: ANDY SCHLECK

Posted: 12 Temmuz 2015, 05:19   /   by   /   comments (0)

Bisikletçiler için dönüm noktaları her zaman büyük tur kazanarak olmuyor. Bazen Fransa Bisiklet Turu’nun üçüncü etabında yaptığınız bir kaza, 29 yaşında kendinize hayatınızın geri kalanında ne yapacağınız sorusunu beraberinde getiriyor. Andy Schleck,  9 Ekim 2014’te sorusunun cevabını bilmediği halde bisiklet kariyerini bitirmek zorunda kaldı.

unnamedSchleck ailesinde bisikletin aile mirası olduğu bir gerçek. Büyükbaba Gustav Schleck’in 1930larda bisiklet yarışlarına katıldığı bilinirken, baba Johny Schleck ise Eddy Merckx’in domestikliğini yaptı.  Andy ve Frank Schleck mirası devraldıkları zaman, Andy ağabeyinin biraz daha üstünde performanslar sergilemişti ama her zaman küçük kardeş olduğu için ‘Baby Schleck’ olmaktan kurtulamadı. 2006 yılında Britanya Turu’nda Dağların Kralı mayosunu alması ile ilk kez parlayan Andy; 2008, 2009 ve 2010’da Tour de France’ta beyaz mayoyu sırtlayarak üst düzey kapasitesini kanıtlar durumdaydı. 2010’da Alberto Contador’un doping davasında suçlu bulunması ve böylece Andy’nin yeni şampiyon olması hiçbir şeyi değiştirmedi. O mayoyla Champs Elysees’yi arkasına alarak, podyumun zirvesinde poz vermek istiyordu. 2011 yılında bunun için tekrar savaşıp, son ve en büyük zaferi olan Cold du Galibier’i kazandığında 200 kilometreden sonra yüzündeki ifadenin yorgunluktan çok intikam olduğunu görebiliyordunuz.

Andy intikamını alacağını 2010 Tour’unun 15. Etabından sonra verdiği röportajda açıkça belirtmişti. Port de Bales’de atağını yaptığında Contador ile arasındaki fark açılmışken, zincirinde yaşadığı mekanik problem sebebiyle yakalandı ve Contador rakibini geçerek, selesinin üstünde dans edercesine 39 saniye fark attı. Daha sonrasında Contador; Andy’nin yaşadığı problemi fark etmediğini söyleyerek özür diledi. Yarış öncesinde el sıkışmış olmalarına rağmen, o 39 saniye aynı zamanda Andy’nin Tour’u kaybettiği zaman farkı da oldu.

2011; Tour’un 100. Yaşının, Col du Galibier’in ise 57. Yaşının kutlanacağı yıl. Neyse ki yarışın en efsanevi etabı, asırlık Tour’a yakışacak bir finişle sonuçlandı. Hatta 2645 metrede biten bu tırmanışa, iki tane daha eklenmişti; Col d’Agnel ve Col d’Izoard. Tour direktörü bisikletçilerin sınırlarını zorlamaya niyetli görünüyordu. Gerçi yıllar boyunca sınırlarını en üst seviyede tutan ve daha fazlasını isteyen sporcuların sonunun otel odalarında adeta kimyagerlik oynamak olduğunun birçok örneği var. Doping konusunda, her sene daha fazlasını isteyen tur direktörlerinin payı olduğunu görmezlikten gelebilir miyiz?

14. etaba geldiğimiz zaman Andy’nin bu yılda kaybedeceği, onun zaten bir şampiyon seviyesinde olmadığı dedikoduları başlamıştı. Aslında atak yapmıyor da denemezdi, sadece yeterli değildi. Hatta yaptığı ataklarda sürekli arkasına bakıp ağabeyi Frank’i kontrol ettiği için Fransız basını Andy’e yeni bir lakap bulmuştu, Torticollis, yani boyun tutulması. Ama o bunlara aldırmadı ve 18. Etap için planını yaptı. İlk önce takım arkadaşı Stuart O’Grady ile daha sonra takım direktörü Kim Andersen ile konuştu. Plan çok basitti. Kaçış grubuna iki adam yollanacaktı: birincisi,  Schleck Cold d’Izoard’da atak yapacağı zaman kaçış grubu ile arasındaki zaman dengesini sağlamak için; ikincisi ise tırmanış sonrasında inişte rüzgarın etkisini azaltıp, Andy’i yormamak için. Planda ve aslında tüm yarışlarda görüldüğü üzere, her başarılı genel klasmancının arkasında bir takım dolusu domestik vardır diyebiliriz. Kim Andersen bu kutsal domestiklik görevi için Max Monfort’u seçip ona planı anlattığı zaman bunun gerçeküstü olduğunu, bu basit hamlelerin böyle işlemeyeceğini söyledi ama Andy ‘’Atağa kalktığımda kimse beni takip etmeyecek’’ dediği zaman, Monfort da en az onun kadar hırslanmıştı. Takım kaptanları domestiklerinin sebepsizce kan, ter dökmelerini bekleyemez, onlara bir sebep vermelidir. Andy o gün o sebebi vermişti.

TOUR DE FRANCE - STAGE NINETEENEtap Posthuma’nın kaçış grubunda olması ile başladı, daha sonra Monfort da onlara katıldığında görev 1 tamamlanmıştı, peloton ile kaçış grubu arasındaki fark Leopard Trek’in kontrolu altında olabilirdi. Izoard’ın başına gelindiğinde Andy, Stuart’ın arkasından atağını yaptı ve kaçış grubuna yetişebilmek için olağan gücüyle pedala basıp, grubu yakaladı. Görev 2 de tamamlanmıştı. Fark iki dakikaydı ve kaçış grubu bölünmüştü. Önde Nicholas Roche, kaçış grubunda tehlike yaratabilecek tek genel klasman adayı, Maxim Iglinsky ve kaçış gruplarının bilindik isimlerinden, 9. Etaptaki kazasına rağmen Johnny Hoogerland. Şimdi kutsal domestiklik sırası Monfort’daydı. Izoard’ın tepesine kadar Andy ile çıkıp, onu çok fazla yormadan rüzgardan koruyarak aşağı indirmek görev 4 olacaktı. Takım arabasından Monfort’un kulağına gelen ‘’Şu an bir zamana karşıcısın ve hayatının zamana karşı yarışını yapıyorsun’’ sesleri ile iniş sonunda kaçış grubuna yetiştiler ve 30 kilometre kala aradaki fark 3.10 dakikaya çıkmıştı. Belçika, Hollanda ve Luksemburg komşuluğundan mıdır bilinmez ama Hoogerland’in de o gün neredeyse bir domestik kadar yardımı dokunduğu gözlerden kaçmamıştır. Tırmanışın başına kadar tekerleğinde Roche’u ve Iglinsky’ı hisseden Schleck için yalnız kalma vakti yaklaşıyordu. Fark 4.24 olmuşken Galibier’in etekleri görünmeye başlamıştı, Andy için atak yapma zamanıydı.

unnamed_(2)Peloton ise sarı mayonun Andy’e gidiyor olduğunun farkına daha yeni varmış gibi gözüküyordu ki Cadel Evans için atak çanları çaldı ama mayo elinden kayıp gitmiş gibi gözüküyordu. Cadel’in atağına Rolland ve Voeckler cevap verirken, Contador doping davası nedeniyle hala toparlanamamışa benziyordu. O gün Andy yarışı 2.07 dakika önde tamamladı, arkasından ağabeyi Frank ve sarı mayonun sahibi Cadel Evans geldi. O gün 89 bisikletçi yarışı zaman sınırının dışında bitirdi, normalde yarış dışı bırakılması gereken sporculara tolerans gösterildi. Galibier gibi etaplarda yapılan istisnalar kaideyi bozmaz, değil mi?

19. etapta da işler Andy için iyi gitmişti. Bir önceki gün alamadığı sarı mayoyu 20. Etap Zamana Karşı yarışında giyebilecekti. Froome, hatta 2015 Giro Zamana Karşı başarısından sonra Contador gibi sporcular için zamana karşı işi sağlama alma ya da genel klasman birinciliğini kapma yarışı olsa da Andy Schleck için tam tersiydi. Her zaman bu tarz yarışlarda problem yaşamış, kabusu olmuştu. Belki de bu sefer yapabilecekti ama son iki gününde dağlarda gösterdiği insanüstü performanslar nedeniyle yorgun Andy’nin pedalları yine bu zamana karşıda da kilitlendi ve Cadel sadece bir gün giyemediği mayosunu Champs Elysees’de podyuma kadar taşıdı.

Andy’e Tour tarihinin en yüksek tırmanışı olan Col du Galibier etabı sorulduğu zaman efsanevi finişiyle ilgili bir şeyler duymayı umarken, laf hep o bir türlü kazanamadığı sarı mayoya geliyor. Ama Galibier ve Alpe d’Huez gibi heybetli etapları kazanmak bile Tour’da birinciliği getirmiyor. Maxime Monfort daha sonra bisiklet yazarı Richard Moore ile olan görüşmesinde, 14. Etap sonrasında yapılan planı playstationda bisiklet oynamaya benzettiğini söylüyor.

unnamed_(3)Andy Schleck’in kaderinde ebedi ikincilik yazıyor ve kariyerinin ortasında emekli olmak zorunda kaldığına göre bu lakap silinecek gibi gözükmüyor. Bir tırmanışçının tüm fiziksel ve mental özelliklerine sahip olduğundan kimsenin şüphesi yoktu ama genel klasman liderliği için her zaman soru işaretleri barındırıyordu. Erken emekliliği ile, kariyeri de kötü bir zamana karşıdan ibaret oldu. Yine de en az Tour kazanmış bisikletçiler kadar adını unutmayacağız. Alberto Contador ile tırmanışlardaki çekişmelerini kim unutabilir ki?

 

İpek SEZER

Comments (0)

write a comment

Comment
Name E-mail Website